nakakainis ka na talaga.
promil kid, bestfriend, or whatever it is that i am used to call you in this blog, nakakainis ka.
imaginin mo kahapon lang masayang masaya akong kasama ka, only to find out at the end of a happily hyper shift.. na buo na ang loob mo sa pinakamamahal mo sa pinas?
at kelan mo naman balak tong sabihin sakin?
at kelangan sa mga housemates ko pa sabihin tong mga to? eh alam mo namang makakarating rin to saken at some point.
callous mo pa rin!! sobrang pinapatunayan mo ang dati mo nang pinakita saken.
pero no matter how callous, or no matter how much you make me feel that we have no 'happy ending' on this page, i still feel for you.
i feel for you in an absolutely annoying way. nakakainis. kase hindi kita matiis. pero clearly kayang kaya mo naman rin akong deadmahin, so wth?
bat hindi nalang kaya tayo magusap at tuldukan yung kung anu mang nagtranspire sa atin para hindi na ako umasang may patutunguhan pa tayo.
i was so wrong to think that we had somewhere to go to in the first place.
or i was so wrong to ask you prematurely what we were. sana hinintay ko pang magblossom.sana mas inalagaan ko pa.
sana masaya pa rin ako ngaun.
No comments:
Post a Comment